இந்த மொழிபெயர்ப்பின் மூலக் கட்டுரையை இங்கு காணலாம்.

சோசலிச சமத்துவக் கட்சியின் (SEP) தேசியத் தலைவர் டேவிட் நோர்த் அவர்களால் வழங்கப்பட்ட, சோசலிச சமத்துவக் கட்சியின் (ஐக்கிய அமெரிக்கா) ஒன்பதாவது காங்கிரஸின் ஆரம்ப அறிக்கையின் நான்காம் பகுதியை இங்கே வெளியிடுகிறோம். (பகுதி 1, பகுதி 2 மற்றும் பகுதி 3 -ஐப் பார்க்கவும்). இந்தக் காங்கிரஸ் 2026 ஆகஸ்ட் 2 முதல் ஆகஸ்ட் 7 வரை நடைபெற்றது. இந்த அறிக்கை, ஏகமனதாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட “சோசலிச சமத்துவக் கட்சியும் ஏகாதிபத்திய போருக்கு எதிரான போராட்டமும்” என்ற முதல் தீர்மானத்தை அறிமுகப்படுத்தியது.

IV. பொருளாதார அடித்தளம்

54. 2020ன் இறுதியில், அமெரிக்காவின் தேசியக் கடன் தோராயமாக 27.7 டிரில்லியன் டாலர்களாக இருந்தது. 2026 ஜனவரி 7 நிலவரப்படி, அது 38.43 டிரில்லியனை டாலர்களை எட்டியது — இது ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்ததைவிட 10.73 டிரில்லியன் டாலர்கள் அதிகம் — அதற்கு முந்தைய ஆண்டில் நாள் ஒன்றுக்குச் சராசரியாக 8.03 பில்லியன், மணிக்கு 334 மில்லியன், அல்லது வினாடிக்குத் தோராயமாக 93,000 டாலர்கள் என்ற விகிதத்தில் கடன் அதிகரித்திருந்தது. 2026 ஜூன் நிலவரப்படி, மொத்தத் தொகை 39.5 டிரில்லியன் டாலர்களாக இருந்தது. மேலும் நிதியாண்டு  2026 முடியும் போது 40 டிரில்லியனை நெருங்கும் பாதையில் உள்ளது. இவ்வாறு ஐந்தரை ஆண்டுகளில் கடன் சுமார் 12 டிரில்லியன் டாலர்கள் அல்லது 40 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக அதிகரித்துள்ளது; தற்போது ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு ஐந்து மாதங்களுக்கும் புதிதாக ஒரு டிரில்லியன் டாலர் கடன் கூடுதலாகச் சேர்கிறது. 2035-ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தக் கடன் 53 டிரில்லியன் டாலர்களை அல்லது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 120 சதவீதத்தைத் தாண்டும் என்று பொறுப்பான கூட்டாட்சி வரவு-செலவுத் திட்டத்திற்கான குழு கணித்துள்ளது.

55. 2020 நிதியாண்டில், நிகர வட்டிச் செலவுகள் தோராயமாக 345 பில்லியனாக டாலர்களாக இருந்தன. மேலும் சந்தைப்படுத்தக்கூடிய கடனுக்கான சராசரி வட்டி விகிதம் சுமார் 1.5 சதவீதமாக இருந்தது. அதன்பின் நிகர வட்டி கிட்டத்தட்ட மூன்று மடங்காகியுள்ளது. சந்தைப்படுத்தக்கூடிய கடனுக்கான சராசரி விகிதம் இப்போது 3.36 சதவீதமாக உள்ளது. மேலும் 2026 நிதியாண்டில் கூட்டாட்சியின் அனைத்து செலவினங்களிலும் 13.85 சதவீதத்தை நிகர வட்டி எடுத்துக்கொள்ளும் என்றும், 2028 நிதியாண்டில் இது 14.52 சதவீதமாக உயரும் என்றும் காங்கிரஸின் வரவு செலவுத் திட்ட அலுவலகம் கணித்துள்ளது. இந்தப் புள்ளிவிவரங்களை ஒருவர் பார்க்கும்போது, 1788இல் பிரெஞ்சு நிதியமைச்சர் நெக்கர் பிரெஞ்சுக் கடனைக் குறித்து ஏன் மிகவும் கலக்கமடைந்தார் என்று வியந்து பார்ப்பார். இதனுடன் ஒப்பிடும்போது, அது தீவிர சிக்கனத்தின் ஓர் எடுத்துக்காட்டாக இருந்தது. 2025இல் கிட்டத்தட்ட 1 டிரில்லியன் டாலர்களை எட்டிய ஆண்டு வட்டிச் செலுத்துதல்கள், 2035க்குள் 1.8 டிரில்லியனை எட்டும் என்று கணிக்கப்படுகிறது. கடனுக்கான வட்டி இப்போது இராணுவ வரவு செலவுத் திட்டத்தை விட அதிகமாக உள்ளது—இது ஏகாதிபத்திய நிதிச் சீரழிவின் ஒரு தெளிவான அறிகுறியாகும்.

56. 2020-ஆம் ஆண்டின் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகள் பற்றாக்குறை 678.7 பில்லியன் டாலர்களாக இருந்தது. 2025ல் இது 901.5 பில்லியனாக இருந்தது —இதில் 1.24 டிரில்லியன் டாலர் அளவிலான சரக்கு வர்த்தகப் பற்றாக்குறை, 339.5 பில்லியன் டாலர் அளவிலான சேவை வர்த்தக உபரியால் ஓரளவு ஈடுசெய்யப்பட்டது. இதன் முக்கியத்துவம், 2020-ஐ விட ஏறக்குறைய மூன்றில் ஒரு பங்கு அதிகமாக உள்ள பற்றாக்குறையின் அளவில் மட்டுமல்ல, சுங்கவரித் தாக்குதலின் நிரூபிக்கப்பட்ட தோல்வியிலும் அடங்கியுள்ளது: ட்ரம்ப் நிர்வாகத்தின் ஆக்ரோஷமான சுங்கவரி விதிப்பு முறை இருந்தபோதிலும், 2025ன் பற்றாக்குறை 2024ஐ விட வெறும் 0.2 சதவீதம் — அதாவது 2.1 பில்லியன் டாலர்கள் — மட்டுமே குறைந்தது. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், மிகப்பெரிய பொருட்கள் பற்றாக்குறை இப்போது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் (218.8 பில்லியன் டாலர்கள்) உள்ளது; இது சீனா (202.1 பில்லியன் டாலர்கள்) மற்றும் மெக்சிகோ (196.9 பில்லியன் டாலர்கள்) ஆகியவற்றுடனான பற்றாக்குறைகளை விட அதிகமாகும்— இது அமெரிக்கா-ஐரோப்பிய ஒன்றிய வர்த்தக மோதல் தீவிரமடைவதற்கு நேரடியாகத் தொடர்புடைய ஒரு தரவு ஆகும்.

57. 2020 நிதியாண்டின் 3.1 டிரில்லியன் டாலர் பற்றாக்குறை என்பது அசாதாரணமானதாகும். இது கோவிட் பெருந்தொற்று அவசரகால நடவடிக்கைகளின் ஒரு விளைபொருளாகும். ஆனால், அதன்பிறகு 1.7 முதல் 1.9 டிரில்லியன் டாலர் வரையிலான பற்றாக்குறை என்பது அமைதிக்காலத்தின் நிரந்தரமான இயல்பான நிலையாக மாறிவிட்டது. 2025-ல் 1.7 டிரில்லியன் டாலராக உள்ள பற்றாக்குறை 2035-ல் 2.6 டிரில்லியன் டாலராக உயரும் என்றும், வரும் பத்தாண்டுகளில் ஒட்டுமொத்தப் பற்றாக்குறைகள் 22.7 டிரில்லியன் டாலராக இருக்கும் என்றும் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. காங்கிரஸின் பட்ஜெட் அலுவலகத்தின் (CBO) நீண்ட காலக் கணிப்புகள், அடுத்த மூன்று தசாப்தங்களில் நிதிப் பற்றாக்குறை சராசரியாக மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 7.2 சதவீதமாக இருக்கும் என்பதையும், பொதுமக்களிடம் உள்ள கடன் 2026-ல் GDP-யில் 100 சதவீதமாக இருந்து 2056-க்குள் 175 சதவீதமாக உயரும் என்பதையும் காட்டுகின்றன. இந்த நிலை நீடிக்க முடியாது என்பது தெளிவாகிறது.

58. 2020-ஆம் ஆண்டில் தங்கத்தின் சராசரி விலை ஒரு அவுன்ஸிற்கு சுமார் 1,770 டாலராக இருந்தது. அந்த ஆண்டின் இறுதியில் அதன் விலை 1,895 டாலர் என்ற அளவில் இருந்தது. ஜூலை 30, 2026 நிலவரப்படி, அதன் விலை ஒரு அவுன்ஸிற்கு சுமார் 4,080 டாலராக உள்ளது—இது கடந்த ஓராண்டில் மட்டும் 24 சதவீதம் உயர்ந்துள்ளது. மேலும், 2025-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்திலிருந்து 25 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக உயர்ந்து, அது தொடர்ந்து புதிய உச்சங்களைத் தொட்டு வருகிறது. இவ்வாறு 2020-க்குப் பிறகு தங்கத்தின் விலை இருமடங்கிற்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ளது: இது டாலர் மற்றும் பொதுவாக காகித வடிவிலான சொத்துகள் (paper assets) மீதான உலகச் சந்தையின் தெளிவான தீர்ப்பாக அமைந்துள்ளது. 2025-ஆம் ஆண்டில் உலகளவில் தங்கத்திற்கான தேவை சாதனை அளவை எட்டியதாக உலக தங்க கவுன்சில் (World Gold Council) தெரிவித்துள்ளது. இந்த உயர்வுக்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது மத்திய வங்கிகளின் கொள்முதல் நடவடிக்கைகளே ஆகும்—இது டாலரின் ஆதிக்கத்தைக் குறைக்கும் நடவடிக்கையின் நேரடி வெளிப்பாடாகும்.

59. கடந்த ஓராண்டில் முக்கிய நாணயங்களுக்கு எதிராக டாலரின் மதிப்பு தோராயமாக 10 சதவீதம் சரிந்தது. 2026 ஜனவரியில் மட்டும் அது மேலும் 1.2 சதவீதம் சரிவைக் கண்டது. 2020ல் உலகளாவிய அன்னிய செலாவணி இருப்புக்களில் தோராயமாக 59 சதவீதமாக இருந்த டாலரின் பங்கு, 2025ன் மூன்றாம் காலாண்டில் 56.9 சதவீதமாகக் குறைந்தது. இது 1995க்குப் பிந்தைய மிகக் குறைந்த மட்டமாகும், மேலும் 2001ல் அது எட்டிய 72 சதவீத உச்சத்தைவிட வெகுவாகக் குறைவாகும். 2022-ல் ரஷ்ய மத்திய வங்கியின் 300 பில்லியன் டாலர் சொத்துக்கள் முடக்கப்பட்ட நிகழ்வு ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. இது உலகெங்கிலும் உள்ள கையிருப்பு மேலாளர்களின் இடர் கணிப்பை அடிப்படையாக மாற்றியமைத்ததுடன், தங்கம் மற்றும் டாலர் அல்லாத சொத்துக்களில் பல்வகைப்படுத்தலையும் துரிதப்படுத்தியது. அதே நேரத்தில், சீனாவின் எல்லை கடந்த வங்கிகளுக்கு இடையேயான பணப் பரிவர்த்தனை அமைப்பு (CIPS) தற்போது 117 நாடுகளில் உள்ள பங்கேற்பாளர்களை இணைக்கிறது.

60. அமெரிக்க முதலாளித்துவத்தின் பொருளாதாரச் சீரழிவு, அதற்குத் தலைமை தாங்கும் நிதியியல் தன்னலக்குழுவின் மலைக்க வைக்கும் அளவிலான செல்வச் செழிப்பிலிருந்து பிரிக்க முடியாத ஒன்றாகும். கடந்த ஜனவரியில் வெளியிடப்பட்ட மத்தியிலுள்ள கூட்டாட்சியின் ரிசர்வ் வங்கியின் தரவுகளின்படி, 2025ன் மூன்றாம் காலாண்டில், மிகச் செல்வந்தர்களான அமெரிக்கர்களில் 1 சதவீதத்தினர் வைத்திருக்கும் தேசியச் செல்வத்தின் பங்கு 31.7 சதவீதத்தை எட்டியது. இது இதுவரை பதிவுசெய்யப்பட்டதிலேயே மிக உயர்ந்த மட்டமாகும். அதேவேளையில், மேல்மட்ட 10 சதவீதத்தினர் 68 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான செல்வத்தையும், மக்கள்தொகையின் கீழ்மட்டப் பாதியினர் வெறும் 2.5 சதவீத செல்வத்தையும் மட்டுமே கொண்டுள்ளனர். உலகளவில், பில்லியனர்களின் செல்வம் 2025-இல் முந்தைய ஐந்து ஆண்டுகளின் சராசரி விகிதத்தை விட மூன்று மடங்கு வேகமாக வளர்ந்து, சாதனை அளவான 18.3 டிரில்லியன் டாலர்களை எட்டியது. இது, 2020-ஆம் ஆண்டின் அறிக்கை வெளியானதிலிருந்து 81 சதவீத வளர்ச்சியாகும். தற்போது பில்லியனர்களின் எண்ணிக்கை 3,000-ஐத் தாண்டியுள்ளது. 1990-இல் உலக மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 2.5 சதவீதமாக இருந்த இவர்களின் கூட்டுச் சொத்து மதிப்பு, இப்போது 14 சதவீதத்திற்குச் சமமாக உள்ளது. ஏகாதிபத்தியப் போர்களின் முப்பத்தைந்து ஆண்டுகால வெடிப்புக்கு இணையாகவே இந்த தன்னலக் குழுவினரின் செல்வமும் பெருகியுள்ளது. இந்தப் போர்களுக்கு அவர்களே உந்துசக்தியாகவும், அதன் மூலம் பயனடைபவர்களாகவும் இருந்து வருகின்றனர்.

61. ஒட்டுமொத்தமாக எடுத்துக்கொண்டால், இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் ஒரு சுழற்சிமுறைச் சிக்கலை அல்ல, மாறாக ஒரு கட்டமைப்பு சார்ந்த நிலையையே விவரிக்கின்றன: அதாவது, ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு ஐந்து மாதங்களுக்கும் ஒரு டிரில்லியன் டாலர் அளவில் கடனைச் சேர்க்கும் ஒரு அரசு; அமெரிக்காவின் வரவு-செலவுத் திட்டத்தில் ஏழில் ஒரு பங்கை விழுங்கும் கடன் சேவைச் செலவுகள்; பாதுகாப்புவாத நடவடிக்கைகளுக்குக் கட்டுப்படாத வர்த்தகப் பற்றாக்குறை; பரிமாற்ற மதிப்பு மற்றும் இருப்பு நாணய அந்தஸ்து ஆகிய இரண்டையும் இழந்துவரும் ஒரு நாணயம்; டாலர் சார்ந்த ஒட்டுமொத்தக் கடன் கட்டமைப்பின் மீதான நம்பிக்கையின்மையை வெளிப்படுத்தும் தங்கம் —மதிப்பின் உச்சகட்ட அளவுகோல்—; மற்றும் இவை அனைத்திற்கும் மேலாக, நாட்டின் செல்வத்தில் தங்கள் பங்கை இதுவரை இல்லாத அளவிற்கு உயர்த்திக்கொண்ட ஒரு நிதியியல் தன்னலக்குழு ஆகியவற்றையே இவை காட்டுகின்றன.

62. இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் வெறுமனே செல்வப் பங்கீட்டை அல்ல, மாறாக ஓர் ஆட்சி வடிவத்தையே பதிவு செய்கின்றன. சமகால அமெரிக்க அரசு அதன் அடிப்படைத் தன்மையில் தன்னலக்குழு சார்ந்த அரசாகவே உள்ளது. ஆக்ஸ்பாம் ஜனவரி 2026 வெளியிட்ட “செல்வந்தர்களின் ஆட்சியை எதிர்த்தல்” என்ற அறிக்கையில், பிற குடிமக்களை விட பில்லியனர்கள் அரசியல் பதவிகளை வகிப்பதற்கான வாய்ப்பு 4,000 மடங்கு அதிகம் என்றும்; 2024 அமெரிக்கத் தேர்தலில் செலவழிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு ஆறு டாலரிலும் ஒரு டாலர் வெறும் 100 பில்லியனர் குடும்பங்களிடமிருந்தே வந்தது என்றும்; 7 பில்லியன் டாலர்களுக்கும் அதிகமான ஒட்டுமொத்த செல்வத்தைக் கொண்ட ட்ரம்ப்பின் அமைச்சரவை, அமெரிக்க வரலாற்றிலேயே மிகவும் செல்வந்தர் நிறைந்த அமைச்சரவை என்றும்; மேலும் ஜனாதிபதி ஒரே ஆண்டில் தனது தனிப்பட்ட சொத்தை 1 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமாக உயர்த்திக்கொள்ள தனது பதவியைப் பயன்படுத்தியுள்ளார் என்றும் ஆவணப்படுத்துகிறது. உலகின் மிகப்பெரிய ஊடக நிறுவனங்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை மற்றும் பத்து முன்னணி செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) நிறுவனங்களில் எட்டு நிறுவனங்கள் பில்லியனர்களின் கட்டுப்பாட்டிலேயே உள்ளன. [8]

63. முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் பொதுவான விவகாரங்களை நிர்வகிப்பதற்கான ஒரு குழுவே அரசு என்ற மார்க்ஸின் வகைப்படுத்தல், ஏறக்குறைய வார்த்தைக்கு வார்த்தை துல்லியமான உண்மைத் தன்மையைப் பெற்றுள்ளது. அமெரிக்க அரசாங்கம் ஒரு பெருநிறுவன-நிதிய பிரபுத்துவத்தின் நேரடித் கருவியாகச் செயல்படுகிறது. மேலும், தொழிலாளி வர்க்கத்திடமிருந்து தங்கள் செல்வத்தைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள, ஜனநாயக வடிவங்களை அழித்தல், சர்வாதிகாரத்தை நோக்கி நகர்தல் மற்றும் போரை நாடுதல் ஆகியவையே அந்த வர்க்கத்திற்குத் தேவையான அரசியல் வழிமுறைகளாக உள்ளன. இப்போது, எதிர்காலத்தில், வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்தப் புள்ளிவிவரங்களை உற்றுநோக்கி, பதிவுசெய்து, ஆய்வுசெய்யும்போது, ஒரு புரட்சி தவிர்க்கவியலாததாக இருந்தது என்பது அவர்களுக்கு மிகவும் தெளிவாகத் தோன்றும். “இதை எப்படி பார்க்காமல் தவறவிட்டிருக்க முடியும்?” என்று அவர்கள் அனைவரும் எழுதுவார்கள். ஆனால் நிச்சயமாக, வரலாற்றாசிரியர்களும் அதைக் காண்பதில்லை; அரசியல் வர்ணனையாளர் கூட்டத்தின் பரந்த, மிகப் பெரும் பெரும்பான்மையினரும் அதைக் காண்பதில்லை.

64. கடன் மற்றும் கடன்சுமையின் பிரம்மாண்டமான விரிவாக்கத்திலிருந்து எழும் பொருளாதார நெருக்கடியின் மற்றொரு தீர்க்கமான கூறு, புனை மூலதனத்தின் (fictitious capital) வளர்ச்சியாகும்; இது இப்போது, ஆளும் வர்க்கம் “செயற்கை நுண்ணறிவு” என்று அழைப்பதைச் சுற்றியுள்ள ஊக மோகத்தில் குவிந்துள்ளது. உலக சோசலிச வலைத் தளம் (WSWS) இந்தச் சொல்லை நிராகரித்து, மேம்படுத்தப்பட்ட நுண்ணறிவு என்ற சொல்லை ஆதரிக்கிறது. இந்தத் தொழில்நுட்பம் ஒரு செயற்கை நுண்ணறிவும் அல்ல, ஓர் அன்னிய நுண்ணறிவும் அல்ல. இது, திரட்டப்பட்ட மனித அறிவுசார் உழைப்பின் பொருள்மயமாக்கமாகும்; மேலும், மார்க்ஸ் பகுப்பாய்வுசெய்த சரக்கு மயக்கத்தைப் போலவே, நிலவும் சொல்லியல், மனிதகுலத்தின் சொந்த சமூக விளைபொருளை, அதற்கு மேலாக நிற்கும் ஒரு தன்னாட்சி சக்தியாகச் சித்தரிக்கிறது.

65. ஆனால் இந்தத் தொழில்நுட்பத்தின் முக்கியத்துவம், ஊகவணிகர்களின் செல்வங்களுக்கு அப்பால் வெகுதூரம் நீள்கிறது. கடந்த இலையுதிர்காலத்தில் பெர்லின் மற்றும் லண்டனில் வழங்கப்பட்ட விரிவுரைகளில் விளக்கப்பட்டது போல, மேம்படுத்தப்பட்ட நுண்ணறிவானது, உபரி மதிப்பின் ஒரே மூலமான உயிருள்ள உழைப்பை உற்பத்திச் செயல்முறையிலிருந்து முன்னெப்போதுமில்லாத அளவில் வெளியேற்றுவதன் மூலம், முதலாளித்துவம் அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ள முழு மதிப்பு அமைப்பையும் புறநிலையாகப் பலவீனப்படுத்துகிறது. இது மூலதனத்தின் சேதன அமைப்பை முன்னெப்போதுமில்லாத உயரங்களுக்குத் தள்ளுகிறது; இலாப விகிதம் வீழ்ச்சியடையும் போக்கைத் துரிதப்படுத்துகிறது; மேலும், பரிமாற்ற மதிப்பை அடிப்படையாகக் கொண்ட உற்பத்தி முறிந்துவிழும் நிலையை — கிரண்ட்ரிஸ்ஸில் (Grundrisse) மார்க்ஸ் முன்னறிந்த அந்த நிலையை — நோக்கி அழுத்துகிறது. அந்த விரிவான பகுப்பாய்வை இங்கு மறுஆய்வு செய்ய இயலாது; ஆனால், ஊக மோகத்தை எந்தப் புறநிலைச் சட்டகத்திற்குள் வைத்துப் பார்க்க வேண்டுமோ, அந்தச் சட்டகத்தையே அது வரையறுக்கிறது.

66. முதலாளித்துவ உடைமையின் கீழ், மகத்தான விடுதலை ஆற்றல் கொண்ட ஒரு தொழில்நுட்பம், ஒரு ஊகக் குமிழியின் கருவியாக மாறிவிட்டது. முழு அமெரிக்க நிதிக் கட்டமைப்பும் இப்போது அசாதாரணமாகக் குறுகிய ஒரு அடித்தளத்தின் மீது தங்கியுள்ளது: ஒரு சில தொழில்நுட்ப ஏகபோகங்கள். மூன்று தசாப்தங்களாக மீண்டும் மீண்டும் தோன்றிய குமிழிகள், ஒவ்வொன்றும் கடன் விரிவாக்கத்தால் மீட்கப்பட்டன; இதன் விளைவாக, பாரம்பரியத் தீர்வுகளான நிதிசார் விரிவாக்கமும் பணவியல் தளர்வும் கடன் மலையாலும் டாலரின் நலிவுத்தன்மையாலும் கட்டுப்படுத்தப்படும் நிலைமைகளின் கீழ் ஊகவணிகம் நடத்தப்பட்டு வருகிறது. இந்த நிலைமைகளின் கீழ், ஆளும் வர்க்கம் பொருளாதார நெருக்கடிக்கான தனது பதிலாகப் போரை நாடுகிறது. அதிஉற்பத்தி மற்றும் அதிகுவிப்பு நெருக்கடிக்கான செவ்வியல் முதலாளித்துவத் தீர்வே போராகும்: மூலதனத்தின் பௌதிக அழிவு; வளங்கள் மற்றும் சந்தைகளைக் கைப்பற்றுதல் — இதற்கு வெனிசுலா நாட்டின் எண்ணெய் வளம் மிக அண்மைய எடுத்துக்காட்டாகும் —; மற்றும் தேசிய அவசரநிலை நிலைமைகளின் கீழ் தொழிலாள வர்க்கத்தைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவருதல்.

67. போர் அடிப்படையிலான பொருளாதாரத்திற்கான மாற்றம் இப்போது ஐரோப்பாவில் மிகவும் முன்னேறியுள்ளது. 2025ன் ஹேக் (Hague) உச்சிமாநாட்டில், நேட்டோ தனது 2 சதவீத இலக்கை மாற்றி, 5 சதவீத இலக்கை நிர்ணயித்தது. இதில் முக்கிய இராணுவச் செலவினத்திற்கு 3.5 சதவீதமும், போர் தொடர்பான உள்கட்டமைப்பிற்குக் கூடுதலாக 1.5 சதவீதமும் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஜூலையில், அங்காரா உச்சிமாநாட்டில் நேட்டோ உறுப்பு நாடுகள் தமது இணக்கத் திட்டங்களை முன்வைத்தன. பால்டிக் நாடுகளும் போலந்தும் தங்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் பாதுகாப்புக்காக 4 முதல் 5 சதவீதம் வரை செலவழிக்கின்றன.

68. ஜேர்மனி, கூட்டாட்சிக் குடியரசின் வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய மறுஆயுதமயமாக்கல் வரவுசெலவுத் திட்டத்தை இயற்றியுள்ளது. இராணுவச் செலவினத்திற்காகத் தனது அரசியலமைப்புசார் கடன் தடையை அது இடைநிறுத்தியுள்ளது; கூட்டணியின் கால அட்டவணையைவிட ஆறு ஆண்டுகள் முன்னதாக, 3.5 சதவீத மைய இலக்கை எட்ட உறுதிபூண்டுள்ளது; ஆண்டுக்கு 200 பில்லியன் யூரோவுக்கும் அதிகமான போர் தொடர்பான செலவினத்தை நோக்கிய பாதையில் இறங்கியுள்ளது; மேலும், ஐரோப்பாவிலேயே மிக வலிமையான மரபுவழிப் படையைக் களமிறக்கும் இலக்கை வெளிப்படையாகப் பிரகடனப்படுத்தியுள்ளது.

69. ஜனவரி மாதம் முதல், ஜேர்மனியில் பதினெட்டு வயதுடைய ஒவ்வொருவருக்கும் இராணுவ சேவைக்கான பொருத்தம் குறித்த கேள்வித்தாள் ஒன்று வழங்கப்பட்டு வருகிறது. 2027 ஜூலையிலிருந்து, முதல் ஆண் தொகுதியினருக்கு மருத்துவப் பரிசோதனை கட்டாயமாகிறது; தன்னார்வ ஆட்சேர்ப்பு போதுமானதாக இல்லாவிட்டால் முழுமையான கட்டாய இராணுவச் சேவையைச் செயல்படுத்தும் சட்டப்பூர்வ வழிமுறையும் இதில் உள்ளது. அமெரிக்காவில், டிசம்பரில் அமலுக்கு வர இருக்கும், பதினெட்டு முதல் இருபத்தாறு வயதுடைய அனைத்து ஆண்களின் தானியங்கிப் பதிவு, அதே கருவியைத் தயார்செய்கிறது.

70. ஒரு உலக நிலைமையை அதன் புறநிலை உண்மைகளிலிருந்து மட்டும் மதிப்பிட முடியாது; அதற்குள் செயல்படும் வர்க்கங்களின் நனவையும் ஆய்வுசெய்ய வேண்டும். வெளியுறவு உறவுகள் குழுவின் (Council on Foreign Relations) இதழான ஃபாரின் அஃபேர்ஸின் (Foreign Affairs) ஜூலை–ஆகஸ்ட் பதிப்பின் முகப்பில்: “அடுத்த போரில் யார் வெற்றி பெறுவார்கள்?” என்ற கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது. பெரும் சக்திகளுக்கு இடையிலான போர் நிகழுமா என்பதைச் சுற்றியோ, அதைவிடக் குறைவாக, அது எவ்வாறு தடுக்கப்படலாம் என்பதைச் சுற்றியோ அல்ல, மாறாக அதில் அதில் யார் வெற்றி பெறுவார்கள் என்பதைச் சுற்றியே அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் மைய தத்துவார்த்த இதழ் ஒரு முழுப் பதிப்பையும் ஒழுங்கமைத்துள்ளது. அனுமதிக்கப்பட்ட விவாதம், அடுத்த போரை விரைவில் நடத்த விரும்புவோர் முதல், அதை இன்னும் சிறப்பாகத் தயாராகி நடத்த விரும்புவோர் வரை மட்டுமே நீள்கிறது; அப்போர் நடத்தப்படவே கூடாது என்ற நிலைப்பாடு இதில் இடம்பெறவில்லை. ஆளும் வர்க்கம் மூன்றாம் உலகப் போரை அதன் செயல்பாட்டு அனுமானமாக உள்வாங்கிக்கொண்டுள்ளது.