این فیلم‌ها تا حدی بینشی دربارهٔ مشکلات جامعهٔ ایران به دست می‌دهند و به انسانی‌کردنِ «شیاطین» ایرانی که بسیار شبیه خودِ ما هستند، کمک می‌کنند.

بدون در نظر گرفتن تأثیر جنبش سوسیالیستی وچندین دهه مبارزه آن برای ارتقای فکری و فعالیت طبقه کارگر که در انقلاب ۱۹۱۷ به اوج خود رسید، هیچ درک جدی از زندگی فرهنگی قرن بیستم امکان‌پذیر نیست.

فرماندهی مرکزی ایالات متحده روز یکشنبه اعلام کرد که کشتی‌های جنگی آمریکایی از روز دوشنبه (۱۳ آوریل) ساعت ۱۰ صبح به وقت شرقی، محاصره تمام ترافیک دریایی ورودی یا خروجی از بنادر ایران را آغاز خواهند کرد.

شرکت‌کنندگانی که به دنبال چشم اندازی سوسیالیستی برای مبارزه با تهاجم عظیم به رهبری ایالات متحده بودند، دست خالی بازگشتند. در طول چهار روز، حتی یکی از نزدیک به ۱۵۰ نشست کنفرانس به جنگ علیه ایران اختصاص نیافت.

روز جمعه، دولت ترامپ طرح بودجه‌ای که بر افزایش گسترده هزینه‌های نظامی متمرکز است را نمایان ساخت. کاخ سفید در درخواست بودجه سال مالی ۲۰۲۷ خود، از کنگره خواسته است تا تقریباً ۵, ۱ تریلیون دلار برای «دفاع» – یعنی برای تجاوز نظامی – تصویب کند که بالاترین سطح هزینه‌های نظامی در تاریخ مدرن خواهد بود.

در حالی که هدف فوری، مطیع کردن ایران و خاورمیانه به امپریالیسم آمریکا است، این جنگ در واشنگتن به عنوان تدارک ضروری برای درگیری با چین، که تهدید اصلی برای سلطه جهانی ایالات متحده محسوب می‌شود، تلقی می‌شود.

نتیجه اجتناب‌ناپذیری که باید از سخنرانی چهارشنبه شب دونالد ترامپ گرفت این است که رئیس جمهور آمریکا یک جنایتکار سیاسی است

هزاران کارگر و جوان از سراسر جهان در این رویداد شرکت کردند. این وبینار طبقه کارگر بین‌المللی را به عنوان تنها نیرویی که قادر به پایان دادن به بمباران جنایتکارانه ایران و تمام جنگ‌های امپریالیستی است، معرفی کرد.

هیچ دولت دیگری در تاریخ مدرن وجود ندارد که به این صراحت تهدید به نابودی سیستم‌های حیاتی بنیادی کل یک جمعیت غیر نظامی را به عنوان شرطی برای تسلیم سیاسی کرده باشد.

روز پنجشنبه، سران کشورهای فرانسه، آلمان، ایتالیا، هلند، بریتانیا و ژاپن بیانیه مشترکی صادر کردند که در آن متعهد شدند تنگه هرمز را باز نگه دارند.

ترامپ روایتی پر پیچ و خم از حمله نظامی خود به ایران را ارائه داد که ترکیبی از تهدیدهای خونین و بی‌تفاوتی مطلق نسبت به هزینه‌های عظیم انسانی این جنگ جنایتکارانه بود.

حمله زمینی به خط ساحلی ایران یک عملیات محدود یا مهار شده نخواهد بود. این یک حمام خون طولانی و هولناک خواهد بود.

سرنوشت جنگ با رشد و گسترش مبارزه طبقاتی در خود ایالات متحده — در دیترویت، نیویورک، لس‌آنجلس و دیگر مراکز اصلی طبقه کارگر — تعیین خواهد شد.