කම්කරුවන්ගේ හා ගම්බද ජනයාගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී හා සමාජවාදී සම්මේලනයක් සංවිධානය කොට කැඳවනුවස්, සමස්ත දිවයින අලලාගත් උද්ඝෝෂනයක් සඳහා, හතරවැනි ජාත්‍යන්තරයේ ජාත්‍යන්තර කමිටුවෙහි ලංකා ශාඛාව වන සමාජවාදී සමානතා පක්ෂය (සසප) වැඩකරන ජනයාට හා තරුනයන්ට කැඳවුම් කරයි.
සසප, සූරාකැවෙන සහ ඩාදිය වගුරන මහජනයාගේ මෙම සම්මේලනය දැකගන්නේ, ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ ද, ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තික විධායක ජනාධිපති වන හා ඒකාධිපතියා වීමට ඉඩ ඇති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ද, අපකීර්තිමත් පාර්ලිමේන්තු ගජ මිතුරන් විසින් අටවමින් තිබෙන, ප්‍රතිගාමී ධනපති අන්තර්-කාලීන ආන්ඩුවට විප්ලවීය දේශපාලන විකල්පයක් ලෙස ය . පාලක පන්තියේ නව ආන්ඩුවට ඇත්තේ එක් අභිප්‍රායයක් පමනි: එනම්, මහජන විරෝධයේ ගෙල සිරකරන අතරතුර, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල (ජාමූඅ), එක්සත් ජනපද හා යුරෝපීය අධිරාජ්‍යවාදය සහ ශ්‍රී ලංකාවේ පාලක පන්තිය විසින් විධානය කරන ම්ලේච්ඡ කප්පාදු වැඩසටහන පැටවීම යි.
ආන්ඩුවට හෝ විරුද්ධ පක්ෂවලට වැඩකරන ජනයා මුහුන දෙමින් සිටින හාමතට හා අත්‍යාවශ්‍ය භාන්ඩ හිඟයන්ට කිසිදු විසඳුමක් නැත. සමාජවාදී සමානතා පක්ෂය දැවැන්ත සමාජ හා ආර්ථික අර්බුදය විසඳිය හැකි එක ම ක්‍රමය වන කම්කරු පන්තිය සඳහා වූ ක්‍රියාකාරී වැඩ පිලිවෙලක් ඉදිරිපත් කරයි.
වෘත්තීය සමිතිවලින් ස්වාධීන ව කම්කරු ක්‍රියාකාරී කමිටු තුල සංවිධානය වෙමින් පුද්ගලීකරනයට, රැකියා සහ වැටුප් කප්පාදුවට එරෙහි සටන සියතට ගැනීමේ දැවෙන අවශ්‍යතාවය කම්කරුවන් ඉදිරියේ මතු වී ඇත.
එස්කුවෙල් හා අවුරා ඇඟලුම් කම්කරුවෝ, නිදහස් වෙලඳ කලාපවල රැකියා කපන සමිති පාවාදීම් හෙලාදකිමින්, වෘත්තීය සමිති හා ධනපති පක්ෂ වලින් ස්වාධීනව ක්‍රියාකාරී කමිටු ගොඩනඟා ගැනීමේ අත්‍යවශ්‍යභාවය අවබෝධ කර ගත්හ.
ගොවීන් මුහුන දෙන ප්‍රශ්න සම්බන්ධයෙන් එක්සත් ක්‍රියා මාර්ග ගැනීමට පලල් ක්‍රියාකාරී කමිටු ජාලයක් සෑදීමට මූලිකත්වය ගත යුතු බව රැස්වීමට සහභාගිවූවෝ තීන්දු කලහ.
දරුනු ගැටලුවලට සහ නාවික හමුදාවේ මර්දනයට මුහුන දෙන උතුරේ ධීවරයන් ඔවුන්ගේ සමාජ සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතීන් වෙනුවෙන් සටන් කිරීම සඳහා ක්‍රියාකාරී කමිටුවක් පිහිටුවයි.
කම්කරුවන්, දුගීන් සහ තරුනයන් ගේ ඒකාබද්ධ අරගලයකින් ධනපති පන්ති පාලනය අහෝසි කලයුතු බව බැරගම ගොවීහු කියති.
කම්කරු පන්තියට එරෙහි රාජ්‍ය ප්‍රහාර සඳහා සූදානම් වන ජනාධිපති වික්‍රමසිංහ, තම ආන්ඩුවට එරෙහි විරෝධතාකරුවන් පලල් පරිමානයෙන් අත්අඩංගුවට ගැනීම් අධීක්ෂනය කරමින් සිටී.
රාජ්‍ය මර්දනයට එරෙහි සහ සියලු දේශපාලන සිරකරුවන් නිදහස් කිරීම සඳහා සටන, ධනවාදයට එරෙහිව කම්කරු පන්තිය බලමුලු ගැන්වීම මත පදනම් විය යුතු බව කථිකයෝ පැහැදිලි කලහ.
ශිෂ්‍යයින්ට තම ප්‍රජාතන්ත්‍ර සහ සමාජ අයිතීන් ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා සමාජයේ විප්ලවවාදී බලවේගය වන කම්කරු පන්තිය දෙසට හැරීම තීරනාත්මකය.
මර්දනයේ මූලය වන ලෝක ධනේශ්වර ක්‍රමයේ පද්ධතිගත අර්බුදය වෙත අවධානය යොමු කරන මෙම කලාකරුවෝ, ප්‍රජාතන්ත්‍රීය අයිතීන් රැකගැනීමේ සටන කම්කරු පන්තිය අතට ගැනීමේ වැදගත්කම අවධාරනය කරයි.
සමාජවාදී සමානතා පක්ෂය මෙම ඉරිදා රැස්වීමක් පවත්වන්නේ, අලුතින් පත් වූ ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ආන්ඩුව විසින් මුදා හරින ලද මර්දන රැල්ලට එරෙහි ව කම්කරු පන්තිය සහ පීඩිත ජනතාව බලමුලු ගැන්වීමේ විප්ලවවාදී සමාජවාදී වැඩපිලිවෙලක් ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා ය.
“මෙම මර්දනය පෙරහුරුවක්, මන්ද කම්කරු පන්තිය අනාගතයේ දී ඊටත් වඩා පුලුල් ලෙස සිය කප්පාදු පිලිවෙත්වලට එරෙහි ව නැගී සිටිනු ඇති බව ආන්ඩුව දන්නවා” - ගම්පොල රෝහල් සේවකයෙක්
වික්‍රමසිංහගේ නව පනත වනාහි, ජාමූඅ කප්පාදුවේ ඊලඟ වටයට එරෙහිව යලි පුපුරා ඒමට නියමිත මහජන අරගලවලට සූදානම් වීමක් ලෙස, මර්දන පියවරයන් තවත් ශක්තිමත් කරගැනීමකි.
මර්දනයට විරුද්ධව සටන් කිරීම සඳහා කම්කරු පන්තියෙහි යෝධ සමාජ බලය ස්වාධීන ව බලමුලු ගැන්වීම අවශ්‍ය වෙයි.
ආන්ඩු විරෝධී පුච්චානම් කතාවලට යටින් රැස්වීමේ කථිකයන් පෙන්නුම් කලේ, මහජන නැගිටීම ධනපති ක්‍රමය තුලම යලි දියකර හැරීම සඳහා, අවශ්‍ය වුවහොත් නව සන්ධානගත වීමකට පවා ඔවුන් සූදානම් බවයි
අධ්‍යාපනය විනාශ කිරීම, ඉහල යන ජීවන වියදම, සමාජ අසමානතාවය, මිලිටරිවාදය සහ අනිවාර්ය හමුදා සේවය නැවත හඳුන්වා දීමට එරෙහි ව, පසුගිය සෙනසුරාදා (31) ජර්මනියේ නගර 30 කට අධික සංඛ්‍යාවක තරුන තරුනියෝ 120,000 කට අධික පිරිසක් වීදි බැස විරෝධතාවයේ නිරත වූහ.
ජයගොඩ හෝ ලංකාපේලි තම දෙඩවිලිවල දී “සමාජවාදය” යන වචනය පවා භාවිතා නොකලේ අත්වැරැද්දකින් නොවේ. දැන් පෙසප නායකයෝ ජවිපෙ ආන්ඩුවට උපදෙස් දෙමින් හා එයට පීඩනය දමා සහන ලබා ගැනීමේ මිථ්‍යාව තුල කම්කරුවන් සහ අනෙකුත් දුගී ජනයා සිරකර තැබීමේ උද්ඝෝෂන වල යෙදී සිටිති.
ආචාර්යවරුන් තම සටන්කාමීත්වය ඉහලින් ම පෙන්නුම් කල නමුත් එය පමනක් ප්‍රමානවත් නොවන බව මෙම වැඩවර්ජනය යලිත් වරක් පෙන්නුම් කලේ ය. තම ඉල්ලීම් දිනා ගැනීමට නම්, තමන්ට එරෙහි ප්‍රහාරයේ මූලය කුමක්දැයි වටහා ගනිමින් එය ඉවත් කිරීම සඳහා මූලෝපායක් වර්ධනය කර ගත යුතු ය.
එස්එල්ටී-මොබිටෙල් සේවකයන් වෘත්තීය සමිති නිලධාරි තන්ත්‍රයේ වාගාලංකාර මත විශ්වාසය නොතැබිය යුතු ය. ඒ වෙනුවට, මෙම නායකයන් තමන් මෙතෙක් ගෙන ගොස් ඇත්තේ කොතැනට ද යන්න විමසා බලා, තමන්ගේම ක්‍රියාකාරී කමිටු ගොඩනගමින් අරගලය තමන්ගේ ම අතට ගත යුතු ය.
